Carlos Ruiz Zafon - Marina

 

źródło: zdjęcie własne

  Piętnaście lat później nawiedziło mnie wspomnienie tamtego dnia. Zobaczyłem chłopca błądzącego pośród mgieł spowijających dworzec Francia i imię Marina zabolało znowu jak świeża rana.
Wszyscy skrywamy w najgłębszych zakamarkach duszy jakiś sekret. A oto moja tajemnica.

 

Marina 

 

Tę książkę przeczytałam po raz pierwszy mniej więcej dwanaście lat temu. Wywarła na mnie, nastolatce, ogromne wrażenie, podobnie jak inne  przeczytane poźniej publikacje autora. Jest ona dokładnie spowita tym, o czym mówi powyższy fragment - mgłą, bólem i tajemnicą.

Pamiętam, że przy lekturze towarzyszyły mi naprawdę silne emocje, może właśnie dlatego od tylu lat myślę o niej z takim sentymentem.

Głównym bohaterem i jednocześnie narratorem jest zaledwie piętnastoletni Oscar Drai, uczeń barcelońskiej szkoły z internatem, który zafascynowany tajemniczą i magiczną architekturą Barcelony napotyka na swojej drodze równie tajemniczą i magiczną dziewczynę - Marinę, córkę malarza Germana.

Młodzi detektywowie-amatorzy natrafiają na zagadkową postać, a próba rozwikłania jej tajemnicy okazuje się być dla nich prawdziwą lekcją grozy. Opowieść jest już od początku przepełniona bólem, tym rodzajem bólu po utraconej miłości, czyli najsilniejszym uczuciem jakie może targać człowiekiem.
Jest tutaj również obecna magia, jak i we wcześniejszych powieściach Zafona (przed wydaniem Mariny powstała tzw. Trylogia Mgły, czyli trzy powieści młodzieżowe, równie emocjonujące i pozostające w pamięci, co Marina!).
Z czystym sercem mogę polecić tę książkę każdej napotkanej osobie, nastoletniej, w kwiecie wieku lub starszej. Myślę, że wspomnienia Oscara są w stanie oczarować lub ożywić wspomnienia każdego, kto przeczyta i zapozna się z tytułową Mariną. Z pewnością trzeba być przygotowanym na rollercoaster emocji, ciekawości i strachu, żalu i sentymentu.

Polecam z całego serca!

Ogólna ocena: 10/10

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

William Wilkie Collins - Pieniądze mojej pani

Obraz
Pieniądze mojej pani    Jedna z moich listopadowych nowości! Pierwsze wrażenie - jest to krótka, niezobowiązująca lektura w sam raz na jeden wieczór. Z pewnością przypadnie do gustu fanom Jane Austen czy sióstr Brontë. Zanim się skupię na szczegółach samej treści, warto podkreślić, że powieść została napisana ponad sto lat temu (1878), dlatego ogólny odbiór fabuły i bohaterów trzeba traktować ze sporą dozą dystansu :)  Historia traktuje o młodej pannie Isabel Miller, która została przybraną córką Lady L. Ich stosunki są pełne miłości, serdeczności oraz wdzięczności. Sama Isabel jest zwykła, acz niezwykła. Jest to delikatna młodziutka panna, która wchodząc do pokoju przynosi zapach kwiatów i radość. Pewnego dnia ich spokój zostaje zachwiany, gdy do domu przybywa młody i przystojny arystokrata Hardyman, który starając się o względy dziewczyny budzi zazdrość w zakochanym w niej beznadziejne przyjacielu, panu Moody’m, zaś z domu ginie banknot o wartości 500 funtów, co w tamty...
Czytaj więcej

Charlotte Brontë - Sekret

Obraz
Wracam z kolejną przedstawicielką brytyjskiej klasyki! źródło: zdjęcie własne   Jestem pewna, że sióstr Brontë zazwyczaj nie trzeba nikomu szerzej przedstawiać. Każdy zainteresowany literaturą kojarzy tytuły Wichrowe wzgórza albo Dziwne losy Jane Eyre.   Sekret   W dzisiejszej recenzji zajmę się zbiorem opowiadań Charlotte. Niektóre z nich są dłuższe, niektóre krótsze, a jeszcze inne są szkicami, które autorka napisała kiedy była nastolatką - to wtedy wraz z bratem Branwellem wymyślili królestwo Angrii.  Dzięki temu, że miejsce w wyobraźni rodzeństwa znajdowało się w Afryce, akcja wydarzeń rozgrywa się w ciepłym, słonecznym klimacie oraz oferuje bohaterom możliwość odbywania dalekich, zamorskich podróży. W książce zawartych jest pięć opowiadań: tytułowy Sekret (1833), Lily Hart (1833), Albion i Marina (1830), Ślub (1832) i Spojrzenie w album (1834). Po przeczytaniu całej książki, odnoszę wrażenie, że gdyby opowiadania były ułożone chronologicznie, lektura przychodził...
Czytaj więcej

Maria Hesse - Frida Kahlo. Biografia

Obraz
FRIDA KAHLO. Biografia   Frida. Mimo, że doskonale umiałam przypasować do niej postać malarki, rozpoznawałam ją na zdjęciach, do tej pory była dla mnie postacią szerzej nieznaną. Widziałam fragmenty jej biograficznego filmu z Salmą Hayek w roli tytułowej, ale nie umiałabym powiedzieć nic więcej. Nurt artystyczny? Nic. Ramy czasowe? Nada.  Do sięgnięcia po jej biografię zachęciła mnie przede wszystkim okładka. Spodobał mi się styl, żywe barwy na ciemnym tle oraz zapowiedź tego, że w środku znajdę dużo więcej rysunku. Muszę przyznać, że z miejsca stałam się fanką Marii Hesse. Książka wydaje mi się delikatna pomimo, że nie opowiada o łatwych tematach. Biografia jest w formie opowieści, Frida jest naszą narratorką. Opowiada o swoim przepełnionym bólem i cierpieniem życiu - o utracie zdrowia, śmierci rodziców, aborcjach, poronieniach i niekończących się zdradach męża. Ale też o tym, co dostarczało jej życiu kolorów, czyli miłości, muzyce meksykańskich mariachi, tequili i pasji w ro...
Czytaj więcej